SO-BE-LEN-DİN!

Ara bülten

2008-10-03T16:00:00.003+03:00

Sevgili birbirinden elit okuyucularımız;

Blog kesfedip sevmeye ve dövmeye ara vermiş değiliz. Sayın Sir Statler Waldorf Sobe'nin simdilik aramızda olmamasından ötürü yas tutmus bulunmaktayız ve kendisi aramıza döndügünde biriktirdigimiz blogları afişe etmeye devam edecegiz. Hatta kalınız.

Arada bir bölge: ARABÖLGE

2008-07-29T00:52:00.007+03:00

hep kişisel bloglardan sözedecek değiliz, bu defa da buradan yakın: post-apokaliptik popüler kültür: arabölge....
yazinin basliğini ve girişini görünce hemen kaçmayin. içinde "post" geçen herşey karışık ve saçma olmak zorunda değil. ürünlerimizde deleuze ve guattarinin de satırı yoktur, gönlünüzü ferah tutun. bu kez sahnenize gayet eğlenceli bir şey getiriyor, çok başarili bir blogdan sözediyoruz.
malum hepinizin yaptiği gibi biz de kimi siteleri internette aylaklik ederken rastlantilarla görüyoruz; kiminden evet, stumbleupon sağolsun, kimini ise çok tanindiklari için yazmaya bile eriniyoruz. kimi siteler hakkindaki düşüncelerini mail yoluyla bizimle paylaşan blogseverlere ise müteşekkiriz. onlar olmasa nice blogdan mahrum, nice keyiften uzak, nice lezzetten habersiz kalacağız.
yasemin hanim tarafindan posta kutumuza kondurulan arabölge, işte o şahane önerilerden biri. yalnizca sinemadan edebiyata, müzikten gündelik eğlencelere kadar çok çeşitli alanlarda fantezi ve bilim kurgu aleminin türkçe'deki başyapitlarindan biri olmasi nedeniyle değil, neredeyse profesyonel denebilecek bir titizlik ve güncellikte hazirlaniyor olmasi da arabölge'yi çok özel bir blog haline getiriyor. bin türlü teaser, fragman ve çizimle gönülleri şenlendiren arabölge yaratici bloggerler için olduğu kadar ütopya ve negatif ütopya meseleleriyle ömrünü çürüten sizli bizli akıl hastalari için de vazgeçilmez bir lezzet durağı...
(çok kıskanıyorum mehmet yaşin'i)

asabi pudra'yi takdim ederiz...

2008-07-27T17:42:00.008+03:00

taniştirayim pudra. kudra'ya kafiye olsun diye yazmiyorum, arada severek bakiniyoruz bloguna. bloğun adi plastik deformasyon. bu tür deformasyon'lu asyonlu, masyonlu bloglar pek revaçta ancak pudra'nin blogunun gönlümüzdeki yeri ayri. nüfusa kayitli olduğu yer küçük prens'in geldiği 612 numarali asteroid. medeni halini bilmiyorum, detayli adres de veremeyeceğim, ama zaten insan bir süre yaşadiktan sonra ya bu dünyadan hissediyor kendini, ya da başka bir gezegenden olmadi asteroidden geldiğini falan düşünmeye başliyor. tuhaf işler, ama lezzetli bir asabiyet duruma hakim. ki makul ve hakli asabiyet sevdiğimiz saydiğimiz bir haslet.
ha unutmadan pudra sizin için düşünüyor, az tanişiniz olan gündelik hayat meselelerini, gelip geçici duygularini akrostişler halinde ortaliğa saliyor ve blog boyunca pek güzel yorumlarla şenlenen bir toplu deformasyon hali de mevcut. "etiketlerle mesaj vermek ve güldürürken dürtmek" müessesinde de pudra'nin ayri bir yeri olduğunu söyleyerek huzurlarinizdan ayriliyoruz.
karişin kaynaşin çalın oynayin daha ne diyelim...

kudra'nın naif kudurmaları

2008-07-23T22:44:00.005+03:00

Hani bir klişe vardır, "yazmasam delirecektim" diye. Ben bu klişeyi bir çok türk blogunun profilimi görüntüle kısmında görüyorum. Bu ve bu manaya gelen cümleler birligi. Sonra bloga göz atıyorum, dolaptan yemegi cıkardım, koydum, o geldi, bu gitti, soyle agladım, boyle zırladım gibi seyler yazılmıs, "vay be delirtecek olan detaylara bak" diye geciriyorum içimden. Zaten bugune kadar da herhangi bir akıl hastanesinde

-peki bu hastanın nesi var doktor bey?
-bu yazmamış, delirmiş.

gibi bir sahne ile karsılasıldıgını sanmıyorum. Demem odur ki, bazı yazarlar vardır, öyle güzel yazarlar ve öyle sade olurlar ki, onların yazmasa delirecegini anlarsınız da, bir de kendisini yeterli görmeyip, kendisine sürekli bişeyler ekleyenler, cıkaranlar vardır, tüm dertleri kendilerine yeni sıfatlar bulmaktan ibarettir, onların yazmadan da delirmeyeceginden emin olabilirsiniz. O blogları farkettiginiz anda 500 metre oteye kacmanızda yarar var.

Bu tanıtmak istedigim blog, bana göre yazmasa delirecek olan bir hanımefendinin cok naif, cok güzel, cok dolu ve bir o kadar da boslukları olan blogu. Bu bosluklar gorunmez bosluklar, aramaya kalkmayın diye uyarayım.

Kudra hanımefendinin aklından gecenlerin, yasadıklarının, asklarının, kitaplarının, izlediklerinin, sigaralarının ve gördüklerinin bir özeti olan bu mesafeli blog, siz okurken, size bir şeyler yükledigini farkedemediginiz, eli hafif bir blog. Okurlar blogları okudukca, sahipleri ve sahibeleri hakkında bir önyargıya, fikire sahip oluyorlar, kimi zaman asık oluyorlar. Kudra'nın blogu da okunduktan sonra "evet işte aradıgım böyle bir kadın" dedirtebilecek bir blog. Bir kadın olarak, yasamaktan aldıgı tadı, kadınlıgını anlatısını, okuduklarını aktarısını, anılarını yazısını hayranlıkla izliyor ve özeniyorum.

Blogun underrated oldugunu düşünüyorum zira, okur yorumları veyahut okur istatistikleri ile bir bilgiye ulasmak mümkün değil. Cünkü kendisi sanmak istedigimiz kadarıyla, kendsine anlatıyor, biraz o biraz bu da okursa fena olmaz diyor, bu yüzden sitenin yorumlara acık olmadıgını, less is more anlayısından yola cıkılarak yol aldıgını düşünüyoruz. Kendisine de bir mail atıp "sayı kac abla" demeyi absürd buldu deli gönül, yine de underrated kosesinden nasiplensin, bizim blogumuzda yerini alsın bu güzel ve eşsiz blog. "Yalnız ve güzel ülkem" tadı aldım bu tanıtımdan da, hadi hayırlısı.

BÜYÜK KIZIN BEBEK TAKLİDİ YAPAN DÜNYASI

2008-07-20T15:11:00.004+03:00

Beni, ilk olarak kadınların kendilerine, "cılgın, manyak, deli, arıza" lakaplarını takıp, yazılarını bu lakaplar ile yazmaları delirtiyor, ikinci olarak da, "bebek, küçük, oyuncak bebek, ben hiç büyümedim agu" tavırlarıyla actıgı bloglar delirtiyor.
blog dünyasının kötü kadını konuştu evet.

İşte bu hanımkızımız da, küçük kızın kocaman dünyası diye bir blog acmış, iyi kötü okuyucusu da var, ama "kocaman dünyanın", genel olarak, tahtaya vurup aman nazar degmesin edebiyatından yola cıkarak yazıldıgını görüyoruz.

Öncelikle, ttnet tarafından evlere internet baglanmadan önce, her internet kullanıcısına "internette yazım dili ve edebiyatı" kursu verilmesi gerektigi kanaatindeyim. Mesela, paramızı yatıralım, kursumuza gidelim, sertifikamızı alalım. sonraki ilk bir ay içerisinde

"işte böyle bitti bi günde canlrm:))"
"bugun kalktım chok cnm skıldı yawws"
"ya bu sınawı veririm inş"

gibi cümleler kuranların yeri tespit edilsin ve interneti kesilsin. nasıl fikir? bunlar sonucunda bizi aydınlık internet günlerinin bekleyecegini ve bu gibi blogların sayısının azalacagını düşünüyorum.

Böylelikle bayan bezbebek gibilerinin bloglarında da daha okunur bir içerik olmasa da, daha okunabilir bir anlatım olur. fena mı olur?

Ayrıca sayın bezbebek, türk televizyon tarihinin en berbat yapımlarından birinin adını da kendisine nik secerek, blogger hayatına 5-0 yenik baslamıs. Üzüntü verici bir durum.
Bloga gitmeye üşenebilirsiniz, o yüzden ben size blogu getirip, ibret verici bir yazısını kopyalıyorum:

"Bakın sevgili okuyucularım. Şimdi biliorum bazılarınız geliosunuz sayfaların hepsini açıp açıp yazılarımı okuyabilme ümidi güdüosunuz. Ama yanılıosunuz:) Hepsini bitirmenis imkansız:) Benim müdavimi olduğum bi blog vardı. İnat ettim tüm yazılarını okucam dedim, beceremedim. Zamanım yetmedi. Ki ben ondan daha fazla yazıyorum. Siz avcunuzu yalarsınız:)):) Şaka hee alınmayın hemen canlarım.Siz okuyun ben yazarım.. Yeter ki beni bırakıp gitmeyin:)Bilemezsiniz ziyaretçi yolu gözlemek ne çok dokunuyor insana:))"

Gercekten ibret verici ve blogger olmaktan sogutucu. Ama benim aklımı kurcalayan, bu blogları bu kadar kimin okudugu, niye okudugu, okurken eglenip eglenmedigi. Ne bileyim bir yanda asagıda jelatin, bir yanda bezbebek. kimi öyle, kimi böyle işte. 10 üzerinden 2.

Size fwd: mail mutlulugu ve korkuları ile dolu günler diliyoruz sevgili bezbebek.

jelatin'in renkli avizesi

2008-07-20T14:53:00.004+03:00

Overrated olan blogları yerin dibine sokar ve underrated olanları saklandıkları yeraltından cıkarırken arada da sevdigimiz, hali vakti yerinde, yazlıgı, emekli maaşı olan blogları göğe cıkarmakta bir zarar yoktur diye düşünüyorum.

Zira bayan jelatin'in blogu da bu sekilde sevdigimiz, hali vakti yerinde bir blog. Bir küçük mahalle bakkalı olarak, "ilerideki süpermarkete gidin, orası çok güzel" demek ne derece mantıklı kestiremesem de, tavsiye etmek istedigim blogların basında geliyor burası. Hatta blogları kesfettigimden beri keyifle okudugum bir alan jelatin'inki.

Blogunu seviyoruz zira, tasarımı tam, olması gerektigi gibi. Renksiz avizesinin sactıgı renkler yazılarında yer alıyor zaten. "Bugun sabah kalktım, sunu yaptım, bunu yaptım cnmss;));)"dan oteye gidemeyen bloglardan gecilmeyen su parıltılı blogger dünyasında, jelatin hanımın neler yaptıgı herkesin ilgisini cekiyor, cünkü anlatım dili oldukca sade ve şık. Zeka dolu cümleleri var, ki blogger profiline baktıgımızda bir kova kadını oldugunu görüp, hayretlere gark olmuyoruz. Bu çok normal.

Bir fransa macerası atlatmış ve akabinde Ankara'ya adapte süreci olan yaşamış jelatin'in, nerede olursa olsun, maceralarını okumaya devam edecegiz gibi gözükmekte. Hep yazsın, hep okuyalım. 10 üzerinden 9 buçuk. [0.5 puan asabi öğretmen payı vergi kesintisi]

geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer.

2008-07-14T16:21:00.008+03:00

İş bu blog türkçe bloglar camasinin en özel bloglarindan, en nadide, en bulunmaz, en eşi menendi olmayan bloğudur. Bakmayin siz orada burada düzenlenen blog yarişmalarina. Gönlümüzün ilk beşinde baş köşelerden biri "O Zamanlar"a aittir. Boşuna övmüyorum, günler boyu nice bandwithi uğruna harcayip, nice downloadla gönlünü şenlendirmiş, sivilceli bir rapidshare müptelasi gibi görünmekten çekinmeden sayfalar arasinda gezinmiş biri olarak konuşuyorum. Bu blog sayesinde Ayhan Işık ve Fikret Hakan'ın doldurduğu LP'lerde onlari şarkı söylerken dinlemiş, Cem Karaca'nın Londra konserine vakif olmuş, Hümeyra'dan Cici Kizlara, Zeki Müren'den Safiye Ayla'nın eski taş plak kayitlarina kadar binbir türlü tut-i mucizeye ulaşıp da mutlu olmayacak kaç kişi var aranizda? Hatta eski TRT radyolarinin Radyo Tiyatrosu kayitlarini yeniden dinleyerek Korkmaz Çakar'ın efektleri eşliğinde "Ama Anna Katerinovna neden böyle yapiyorsunuz?" diyen sesleri, kapi çarpmalarini, şimşekleri ve hiçkiriklari duymak kaçinizi heyecanlandirmaz sorarim size.
Türk popunun, türkçe rockin, sanat müziğinin eski güzel günlerini yılmadan usanmadan bloğuna taşıyan, bulunmasi artik neredeyse imkansiz hale gelmiş kayitlari bir arşivci titizliğiyle canlandiran Cemil Yüce'ye, nam-ı diğer zapata55'e huzurlarinizda teşekkürü borç bilirken "Viva Zapata!" demekten kendimi alamiyorum. Çekinmeden bir daha söylüyorum:Viva Zapata! Blogta gezinince siz de söyleyeceksiniz korkmayın..

İstanbul dağlarindan komutan yardimcisinin yardimcisinin yardimcisi Subkomandante Statler Waldorf emir ve görüşlerinize hazirdir paşam!

(Günlük de tutucam ilerde...)

Yak ol abi terse?

2008-06-10T13:36:00.007+03:00

Fanzin ruhu ölmedi yaşiyor, iki buçukluk kolanin gazi kaçmadi fiissliyor... Ama "Ya kola biterse?"

Aktüel'in ve Tempo'nun spotlarini da böyle yaziyorlar korkmayin ters bir şey yok. "Ya kola biterse?" bu aralar pek sevdiğimiz, monitöre yatirip daldığımız, utanmadan çevirip çevirip okuduğumuz bloglardan biri, spotlu tanitalim istedik. Hayir bir yerden de tanidik geliyor ama çikaramiyoruz. devrim gür, küçük patates, t, dargan gingel ve taro'nun ortak eylemi. İsimlerin bir bölümü kişisel bloglarindan biliniyor ama bu blogdaki kollektif ruh hali daha tanidik, dikkatinize arzederiz...

Meseleyi kişiselleştirmeden iş bu blog, "Çok eskiden bir fotokopi dergi çıkarmak isteyen ve "ya kola biterse" isminde şahane, 16 sayfa, a4 yarısı bir şablon yapan, ilk (ve son) sayıyı arkadaşlar arası okşayan ve bir şey yapmak üzerine konuşmak, bir şey yapmaktan daha keyifli, sanki?" diye sorarak yola koyulan bir grup adem ve havva'nin duruma vaziyet etmesinden ibaret. Az gidip uz gidip "bir sonraki aşamada "ortak" blog yazma söz konusu oldu; tekrar "ya kola biterse" hortladı. ama bir konsept belirlenmedi: "kafamıza göre yazalım, en kötü birbirimizin yazdıklarını okuruz, fotokopi dergi gibi bir şey olur?" diye diye geçen şubat'tan bu yana bugüne gelmiş.
Uzun lafin kisasi diyoruz ki keşkem her blog böyle olsa, kolalar hiç bitmese, herkes serin gelse, evde sicak, yatakta ilik, blogda soğuk olsa... Dahi biz bu blogdan raziyiz, ölürse cenazesine de gideriz, 'iyi bilirdik' der kolamizi sigaramizi içer, imama ters ters bakar eve döneriz. Zaten Teksas gibi ortam abicim, kimin kimi vurduğu belli değil. Velev ki siyasi simge!

Slinkachu'nun yeni cadde sanatı...

2008-06-10T12:57:00.006+03:00

Türk blog camiasi pembe cici kiz bloglari, mavi siyah depresif genç erkek bloglari ve ortaya çer çöp karişik lalettayn paylaşimci abi bloglari olarak kendi halinde bölünmüş yuvarlanirken bizim de canımız sıkılıyor tahmin edersiniz. "E blog dediğiniz bir tür günlük daha ne ola ki" zihniyetine ayrica hürmet ediyoruz, "Siz öyle diyorsaniz öyledir" diyor susuyoruz. Arada sırada rastladığımız neşeli, orjinal fikirler geliştiren ancak uzun ömürlü olamayan çeşitli bloglarin kapanişi da bizi hayli hayli üzüyor. Bu arada internet aleminin dünkü çocuklari bize posta koyarken onun da üstünde durmuyoruz, nefsimizi yabancı bloglarla köreltmeye çalişiyoruz. Çok yüce gönüllü insanlariz malumunuz...
Neyse, işte bunlardan biri olan Little People gözümüz işten güçten ve dahi hayattan kararmışken dolaşmayı pek sevdiğimiz, dünyaya başka bir açidan bakmamizi kolaylayan işlerden biri. Slikanchu Bey'in Londra sokaklarinda gezdirdiği küçük insanlari, kendi dünyalarinda her tür müsibetle boğuşur, quiet bir sunday'de wrong wrong duvara toslarken görüyoruz., hem zaten hepimiz i'mlearningenglish slikanchu...
İki yıldır yarattığı küçük karakterlerle kendine özgü minyatür bir dünya kuran Slikanchu, şimdilerde saylangozlara takilmiş, onlarla eğleniyor. Bir göz atın deriz. Slikanchu'nun yaptiği işlerle ilgili röportajlar verdiğini, fotoğraf sergileri düzenlediğini vs. de ekleyelim. Blog alemi böyle sanat sepet işlerine de yariyor anlayacağınız. 5 Eylül'de de kitabı çikiyormuş. Türk bloggerlara de söyleyelim, hatirlatalim istedik. Böyle sizinkinden başka dünyalar da var. (sosyal mesaj!)

(Ha utanmadan ticaretini bile yapiyor namussuz! Little People Store)

Ben bugün bunu öğrendim...

2008-06-04T22:07:00.010+03:00

Şimdi arada gençleri görüyoruz, sitelerini ya da yazdiklarini eleştirdiğiniz zaman "Kiskandin mi koçum, çaliş senin de olur ehehe!" tadinda bir Kartal Maltepe minübüsü muhabbeti koyuyorlar meşrebine göre. Pek izaha gelir yanlari olmadigini düşündüğümüz için girişmiyoruz, ama sonra sitesinde domates fidesi nasil yetiştirilir konulu sera fotoğrafi sergileyen mi istersin, site istatistikleriyle ortaliğa dökülen mi istersin, okudugunu yanliş anlamakla sakatlanmiş türlü çeşit tirt hareket girla gidiyor...
Ancak bu tür eleştiriye kapali, kendi varliğiyla sarhoş tutumlara rağmen, hayattan öğrenmeye devam eden, öğrendiklerini jenerik bir kolaycilikla değil, kendine özgü bir şekilde hikaye eden insanlar ve bloglar da var. Hastalardan Öğrendiklerim bu işi belki de en güzel şekilde yapan Türkçe bloglardan biri.

40 yaşinda bir doktorun, askerlerden köylülere, işçilerden memurlara kadar çeşitli hastalariyla yaptiği sohbetleri ve bu sohbetlerde ortaya çıkan insan hikayelerini ve öğrendiklerini Memleketimden İnsan Mazaraları lezzetinde okuyucularina aktardiği bu blog, samimiyeti, doğalliği ve özgünlüğüyle ilgiyi hakediyor. Diğer insanlardan öğrenecek bir şeyleri olduğuna mütevazi bir şekilde inanan, hayat deneyimiyle mesleki birikimini biri diğerini diştalamadan sunan Hastalardan Öğrendiklerim, severek izlediğimiz bloglardan biri. Bloga ve yapimcisina hürmetle selam eder, nice otostoplar dileriz.
let the sunshine in abicim...

domates'in suyunun suyunun suyunun suyu...

2008-06-01T22:47:00.010+03:00

Domatessuyu gibi ortaya karişik ve yüzeysel bilgi denizinde yüzen bloglar neden bu kadar ilgi görüyor ya da görüyormuş gibi yapiyor bilemiyoruz, anlamiyoruz. "Basin bültenlerinden ve internetten derlediğim hoş ve yararli bilgileri sizinle paylaşiyorum" kivamindaki bu tür bloglar belki 10-15 yil önce hoşgörülebilirdi. Malum Türkiye'ye internetin yeni geldiği, kullanicilarin Türkçe içerik ve bilgi, internet teknolojisi açliği içinde kivrandiklari, web'in altavista'dan, iletişimin irc'den ve bir kaç üniversitenin gopher ve bbs'lerinden ibaret olduğu o kutlu zamanlarda "Aa bakin bir de şöyle şeyler de var hayatta" tarzi günlükçülük ilgi görebilirdi ve görmüştü.

Hayir verilen emeği, harcanan zamani, ilgiyi alakayi falan küçümsüyor değiliz ama kuzum sahiden bu tür her konuya, her habere, her tür insana el atan, wordpress teknolojisinden tarkan'in yeni albümüne, armut'un yararlarindan hotmail hesabinizi nasil kapatirsiniz mevzusuna, dizi müziklerinden milli savunma bakanliği iş ilanlarina kadar her tür domatesin üstüne limon sıkan bu tür bloglari ve ziyaretçilerini anlamakta güçlük çekiyoruz. Gayet başarili haber siteleri, sağlık ve teknoloji siteleri, net rehberleri, devlet kurumlarinin web'leri falan varken yüzeysel bilgilerle dolu bu tür "blöfçünün web rehberi" ve hayatimin post-it'i tadindaki bloglar neden ilgi görüyor? Neden, neden, neden, neden?
Yalniz ve güzel ülkemin talihsiz bloggerleri size soruyoruz, kaçmayin...
(paylaşmak ve paylaşim için dostum! )

Bak postaci geliyor selam veriyor...

2008-06-01T02:10:00.011+03:00

Epeydir aklimizdaydi, ama iki blog önce Fenasi Bey'in bir yorumunu okuyunca 'vakit tamam haydi abbas girişelim' dedik. Sonuçta bu güzel cumartesi night fever gecesine kismetmiş 5 posta hakkinda birşeyler yazmak. Neyse, uzatmayalim, vaktiyle sobe hanim'in "Beyamca, beyamca uyumayin bakin böyle de bir site var diyerek!" gözümüze soktuğu 5posta hakkinda derhal yorumuzu yapalim: 5posta Türk blogçuluğunda(!) bir ilk ve memleketin internet erotizmi dünyasinin yüzaklarindan biridir. İdiiali oldu farkindayiz ve kimbilir ileride yüzümüz kara çikabilir ve dahasi hafiften ağır erkek muhabbetleriyle seksizm denizlerinden el sallasa da, unutulmasin isteriz, Fenasi Bey'in gençlere göz kulak olduğu ve seksin ayni zamanda eğlenceli bir şey olduğunu gösteren blogu +18 ibaresiyle gönüllerde neşeli titreşimler yaratmaktadir...
Ruhunu, reklama, abuk subuk linklere ve "Sayin bayan tanişip bir hamburger yiyelim mi beraber?" güdülerine satmayan 5posta "Erotik sanat, popüler ve underground kültür, bondage, fetiş, sex & rock’n roll üzerine…By Fenasi" mottosuyla bir yili askin bir süredir gayet iyi gitmektedir.
Yalnizca çoğu zaman gözümüzden kaçan ya da pek umurumuzda olmayan meseleleri gündemimize getirmesiyle değil, ayni zamanda kadin, erkek, gay, lezbiyen her tür okuyucusunun yaptiği yorumlarla da neşemize neşe katan 5posta, bu niteliğiyle belki de en eli yüzü düzgün interaktif blog işlerinden biri. Elbette bu noktada genelgeçer pornografik kültür malzemeleri ve kadinlar dişindaki meselelerle de ilgilenmesini, erkekler için olduğu kadar kadinlar ve diğer cinsel tercihlere sahip gönül dostlari için de yolgösterici postalar atmasini dileriz. En önemlisi İstanbul'dan Elizabeth'le -22- tanişmak isteyenler ve Bedava porntube linkleri paste etmeye çalişanlar bu siteden uzak dursun isteriz.
Son söz olarak Fenasi K. Bey'in 17 yasindaki genç bir okuyucusu için yaptiği yorumla bitirelim:
"Ohooo ben 18 dim açılışı yaptığımda. Sakin ol derim. Geç veya erken diye birşey yok. Bir iki sene içinde birşeyler olur..."*

(E nedir yani, Georges Bataille mi bekliyorsunuz! En önemlisi samimiyet, gerisi zaten boş, siz asil kendinize mukayyet olun..)

Ne varsa "Bozuk"larda var!

2008-05-27T01:50:00.010+03:00

Her biri kendini çok özel ve çok başka zanneden, ortalamanin üstü etkisiyle sakatlanmiş bayık Türk müzik bloglari arasinda, elle tutulur blog sayisi bir elin parmaklarini zar zor geçiyor. İşte bu sayimizda sevgili gönül dostlari, bu parmaklardan ikisini, "bozukplak" ve "bozuk kaset" nam bloglari yer imlerinizin takdirine sunuyoruz. (bu ara espri yapamiyoruz...)

underrated, overrated işlerine hiç girmeden, iyi müziğe ve iyi yoruma aç kalan herkesi doyucarak kadar eğlenceli malzeme içeren bu bloglardan bozukplak yayina henüz yeni başlamasina rağmen hürmetimizi kazandi. bozuk kaset ise epeydir "müzik asla sadece müzik değildir" duygumuza efil efil iyi geliyor. bozuk kaset'in son icraati figen han'ın iade-i itibarina katkı sağlamak olmasa bizim de yazacağımız yoktu galiba ama olsun, takdir etmemek olmaz.
Ve elbette en iyisini, 2006'dan bu yana her yil microsoft tarafindan 2 milyon dolara satin alinmak istenen şahane blogu sona sakladik: 8/1, nam-i diğer hayatbayat...
gelmedi böylesi abla, kaçirma bak benden söylemesi, turşusu bile olur...

PUCCA Hanım'ın AŞK DENEMELERİ

2008-05-21T18:15:00.012+03:00

Buraya yaziyoruz, Pucca'nın günlüğü, Türkçe bloglar camiasinda coxcomb red gibi işildayan bir Jason Molina şarkisidir. (Burada japon baliklarindan sözetmiyoruz, siteyi övüyoruz, beğeniyoruz, yanliş anlaşilmasin.) Kizil saçli bir topbar'la gelene geçene erotik bir selam verdiği ve abhazya civarindan dostlarin ilgi odağı olduğu için söylemiyorum; biz onu daha çok "mesele nedir?" sorusuna korkmadan, utanmadan, gelene geçene takilmadan "mesele benim ayaklarim ve web cam'de poz vermekten sıkıldım ulan!" samimiyetiyle yazdiği için seviyoruz.

İlgi gördüğüne, çok okunduğuna, nice gencin hayat ve ilişki bilgisi derslerini buradan aldiğina adimiz gibi eminiz ve biraz da bu yüzden daha çok okunsun istiyoruz. (Pekmez Bey'den çok hazzetmiyoruz, ama Pucca Hanim çağırırsa gideriz.)
Özgüveni kimi gerzek erkekler tarafindan yikilmaya çalişildiği halde halen mihrap mihrap ayakta duran Pucca Hanima selam ederken, hayat hakkinda net bir fikrim yok diyen tüm gönül dostlari için çalıyoruz: Dök zülfünü meydane gel, Sür atını ferzana gel, Al daireni hengame gel, Bülbül senin gülşen senin kime ne oy oyyy...

Amaaaann be berrin!

2008-05-21T03:10:00.002+03:00

"SADECE, BİR KAÇIŞ HAREKET EDEN HERŞEYDEN BELKİDE.. BERRİN.."

Simdi berrin hanim kizim, hareket eden herşeyden kaçmadan önce o mottonuzdaki "de"leri ayirmaniz gerekiyor. Daha -de'yi -da'yi ogretmeden kim saliyor bu gencleri blog alemine bilmiyorum ve tamam yüce gönüllü insanlariz, her şeyi hoş görebiliyoruz, ama üzülüyoruz böyle şeyler görünce be kuzum. Daha blogun bayikliğina, yurtdisinda yasayan bir gocmen kusun huznuyle sazliklardan havalanan bir ilhan irem sarkisi gibi nazli nazli dalgalanmasina bile gelemiyoruz, gönlümüz şenlenemiyor, gacir gucur apocaliyptica aşkini bile anlayamiyoruz. Bu kadar klişeden yoruluyoruz ve aniden karşimiza "Kolundan ipek bir eşarbın kayması, çorabının tekini bulamamak gibiydi.. Kağıttan daha keskin, kalemimden daha güçlüydü.. Özledim..." gibi bir cümle çikinca gözlerimiz kamaşiyor.
Türk gençliği size sesleniyoruz, yapmayin gözünüzü seveyim böyle, yapiyorsaniz da kisa tutun... "ilhan irem, şiir, eski türk filmleri, kedi ve köpek, yumoş, aşk ve bitki çayi seviyorum" yazin biz gerisini anliyoruz..
Sen de ışık ve sevgiyle kal Berrin.
(Öyle demeyin belki de iyi biridir..)

Şuursuz Oluşum ama Güzel Oluşum

2008-05-20T23:08:00.005+03:00

Bu blogun yazım sekline ve blog sahibinin blogunu okuyan insanları kaale alma şekline hastayım. Mr. Tremo kendisini pek ciddiye almadan aklından, basından gecenleri ve gecmeyenleri esprili bir sekilde anlatıyor ama yazı uzun da olsa kısa da olsa iç baymıyor. Sitenin tasarımına bir el atılmasını isterdim zira okurken "boyle eglenceli bir bloga bu sekil hiç olmuş mu, peh peh" diye geciyor içimden bir şeyler. Sanki blogunuz bir genc odası da, cevresindeki her şey bir tarafa sacılmıs gibi, bu durumda ben de ortalıgı toparla, şu odanın haline bak diyen anne rolunu üstlenmek istiyorum sayın blog sahibi. Konudan alakasız baslık yazmayı seven mr tremo'ya blog hayatında basarılar ve daha cok yazı dilerken, 10 üzerinden 8 puan vererek huzurlarınızdan ayrılıyorum.

Keşke her blogger boyle yazsa, o zaman benim gibi sinir bozucu insanlara gerek kalır mıydı allaşkına?

Şev Lal'in sevgi pıtırcığı blogu

2008-05-20T22:41:00.005+03:00

Eveet, bu kutsal amaca hizmet eden blogumuza bir süreligine ara vermişken blog dünyası için de "blog ödülleri" gibi heyecan verici(?!) kimi etkinlikler zühur etmekte idi. Aslına bakarsanız cok güzel oldu cünkü bloglara göz atmak kolaylastı. Türk blog okurlarının kalitesiz secimleri göz önüne alındıgında bize de eleştirmek ve sevmekiçin bir sürü güzel blog cıktı.

Bu blog eglence kategorisinde birinci olmuş, günlük 111 gibi de bir hiti varmış. Kaba etlerimle güldügümü söylemeliyim.

Benim en sinir oldugum blog yazımı varsa o da su sekilde olanıdır:

"slmm :)) beni özlediniz mi? bi süre yazamadım kusura bakmayın şekerler :) cok şey oldu, hangisini anlatsam ki, ah bir bilseniz.. :P heyecan dolu istanbul gezimi anlatmak isterdim ama simdi cok yogunum ofisteki müdürüm de ters ters bakıyor, aksama anlatcm işalla :))))) öpüyorummm"

Bakın bu yukarıdaki yazım sekli benim uydurdugum bir örnekti. Bunun gercegi ise elif sevval solmaz'ın blogundan geliyor sizler için:

"Ben geldiiim :) Yazamadan geçen 3 gün çok uzun geldi bana :) Yazamadım çünkü şehirdışındaydım,yazamadım çünkü çok güzel bir organizasyona katıldım.Yazamadım çünkü bloğumuz ödül aldı canlarım :)
Gelemeyen dostlarım için kısa kısa geçmek isterim.Sabırsızlıkla fikirlerini duymayı beklediğim konuşmacı arkadaşlarımı ne yazık ki dinleyemedim çünkü İstanbul trafiğinde (maç,formüla....."

....bla bla bla yani bizi alakadar etmeyen, eglendirmeyen milyon tane kelime israfı.

Şimdi blog yazarı okuyan herkesi tanıyor da "canım cicim" ayagı cekiyor, tüm okuyucuları kankalardan olusuyor desek neyse ama cok ilginc hakkaten bu yaklasım. Bana sanki sevgi kıtlıgı ceken bir ülkeymişiz de bu Elif hanım gibi cimentolara ihtiyacımız varmıs gibi hissettiriyor.
İşte zaten genelde bu hotmail'den baslayıp gmail'e uzanan, mynet'te soluklanan forward maillerdeki bebek resimleri, kokakolanın içindeki böcekler bu gibi ablaların marifeti biraz. Garip ve kötü bir blog. Aldıgı hiti anlamak mümkün değil. Ülke olarak mental saglımız için endişe ediyorum. girmeyin okumayın, bilinclenin canlarım :)))):)::):)):):):):)

WARM.. WARMER.. DISCO!

2008-04-13T14:53:00.006+03:00

MUHHTEŞEM bir blogla karsı karsıyasınız! Kelimelerden ziyade fotografların konuştugu bir blog bu. elif karakoç isimli hanımefendiye aitmiş. Türk bloglarında pek rastlanmayan bir stile sahip, cünkü günlük misali fotograflanmış her kare. ve blog yazarı kendisini, arkadaslarını, cevresini stillerini kendilerini anlatarak değil, fotograflayarak sergilemiş. DeviantArt'da bunun gibi bir cok sayfa olsa da, bu sayfanın blog dünyasında yer etmesi onu ayrı bir yere koyuyor. "unique" denilebilir. Bir de bu kadınların daha hakim oldugunu düşündügüm güzel bloglar dünyasında, bu kadın blog sahibelerinin Avrupa ülkelerine, Fransa'ya, İtalya'ya karsı derin bir sevgileri oluyor. İncelenmeli.
Underrated diyerek nitelendirebilecegim bu blogda her ne kadar emo nufusunda kişi basına 12 tane düşen beyaz, büyük gözlükler, ve dedelerin okuma gözlükleri büyük bir yer kaplasa da, ayrıntıya fazla takılmadan sizi siteye yönlendiriyorum. Modeller de güzel, fotograflar da güzel, sitenin tasarımını ise, siyah zemin - beyaz yazı ikilisine kıl bir insan oldugum için begenmedim. Kendisine güneşli güneşli, büyük gözlüklü günler diliyoruz. Blogunuza BA-YIL-DIK!

Bay Sobenin Yorumu: Elif Karakoçun harika fotoblogu eski mutlu günleri hatırlatırken bize dışarı çıkıp eğlenmemiz için bir sebep daha verdi.

Ponçikizmin Sade Dünyası

2008-04-12T23:36:00.007+03:00

Simdi bu blog aleminde "x'in y'li dünyası" kalıbı oldukca yerleşik, oyüzden elimden geldigince baslıklarda bu klişeyi kullanmaya calısıcam.

Bu blog için "sade" tanımını uygun gördüm cünkü, bloga girdikten sonra bende "aa gencecik kızsın, eline yüzüne biraz allık pudra sür ayol" deme hissiyatı uyandı. Bu blogun hit'lerine ve ziyaretci sayısı bilgisine haiz olamadım ama underrated etiketi ile ilişiklendirerek reklamını yapmak amacındayım. öncelikle kendisini cok sevdik cünkü: Ponçikizm demiş. kişisel bir alan oldugu 2x2 kadar kesin olsa da, kendince kişiselleştirdigini henüz girmeden, 'PO 'PO 'PO'larından anlayabiliyoruz. 19 yasındaki Lavender Hanım tarafından yazılmış olan bu blog, 35 yasında hayatının deneyimlerini sayfa sayfa yazmıs olan teyzelerden kat be kat daha fazla eglendirdi bizi, ya da ben niye cogul konusuyorum ya, Bay Sobe benim kadar eglendi mi bilemiyorum ama ben oldukca begendim. Blogun görsel secimleri oldukca kaliteli, el emegi olanlar da var, -ve bence bu bir artı-blog sahibesi narsizm dozu az olarak kendi resimleri ile de süslemiş, böylelikle karsımızdaki insanın hakkaten 19 yasında bir insan evladı oldugunu anlayabiliyoruz. Sonracıgıma, dj'lik de yapıyormus, bu "bu blog içerisinde kaliteli müzik de yer alır" sinyalini verdi bize, tasarım olarak cok sade ve gösterişsiz buldum, renkler biraz daha canlı olabilirdi. Yüzeyselleşirsek, izlenen film, dinlenen müzik, akla takılanlar üçgeninde güzel bir genç blogu. Kendisine onyüzmilyonponçik diledik.

Bay Sobenin Yorumu: Lavender Hanım ponçikist düşünce tarzı ve minimal yaklaşımıyla gönlümüzü almayı başardı.

Açılış Kurdelesi

2008-04-12T22:54:00.008+03:00

Eveet, blogumuzun kurdalesini kesmek üzere ilk acılıs post'umuzu yazmaya başlıyorum.

Oldukca iyi bir blog okuyucusu olan ben ve Bay Sobe sevdigimiz ve sevmedigimiz blogları tanıtmak istedik. Çünkü, kimi zaman muhtesem blogların hiç okunmamasını hayretle gözlemlerken, kimi zaman ne söyledigi belli olmayan, belli olsa da, "bizce" parçaları bir araya getirmekten yoksun, "belli" bir söylemi olmayan blogların defalarca okunmus olmasına sasırdık.
Elbette ki bunda, etiketleme, reklam gibi faktörlerin etkisi büyük olsa da, "reklamın iyisi kötüsü olmaz" diyerek bahsi gececek olan tüm blogların hanelerine bir çentik de biz atıyoruz.

overrated ve underrated tanımı bu blog dahilinde sürekli kullanılacaktır, zira anlatmak isedigimizi tamamen ifade eden bu kelimelerin türkcede karsılıgı istedigimiz manada yoktur. Haddinden fazla önemsenmiş manasına gelen "overrated" ve zıddı olan, gerekli önemi görememiş, anlamındaki "underrated" kelimelerine göre bu bloglar fişlenecektir.

Belirtmek isterim ki, bu blog dahilinde bahsi gececek olan blogların ve sahiplerinin hiç birisi ile, tanısıklıgımız, alakamız, nefretimiz, sevgimiz, özel bagımız, akrabalık ilişkimiz, facebook arkadaslıgımız, msn muhabbetimiz, yolda karsılasmıslıgımız, kahvede okey oynamıslıgımız, durakta otobüs beklemişligimiz, halı saha maçı yapmışlıgımız yoktur. Zevkler ve renkler doğrultusunda blog zincirleri ilerleyecektir.

Overrated olarak fişlemek istedigim ilk blog Başak Ölmez'in kişisel sayfası.

Sayfanın dizaynı oldukca iyi sayılır aslında, hatta benim bir sayfada 3 saniyeden fazla durmamı sağlayan şeyin dizayn oldugu göz önüne alınırsa ve bu bloga 15 saniye tahammül edebildigim de düşünülürse, oldukca iyi bir tasarıma sahip. Lakin tasarımın içini dolduracak her hangi bir yazı, bilgi, eglenceli bir olay anlatımı, tasviri, paylasımı, kendisine ait, klişelerden ve tipik romantik genc kız şiirlerinden baska bir özellige rastlayamadık. Biraz , forward maillerden gelen bayık bilgiler, biraz arkadas reklamı, biraz şiir ve biraz da bayat melankoli mevcut. Efendim, acıklamak isteriz ki, blog ne kadar kişisel olursa olsun, içerisinde, yonjavari arkadas reklamları yapılınca -hemen ornekleyelim-

"canım arkadasım wolkanla yine oturuyoruz, bu arada siz onun bloguna da bakın, hiti artsın" temalı yazılar gibi

çöpe dönüşüyor ve bize de 10 üzerinden 2 vermek düşüyor. Olmamış Başak, "ben sevimliyim" dozu daha az olan bir blogda sansını denersen, belki olabilir. Ayrıca, google adwords eklentin de gözümüzden kacmadı ve paragöz kişiligin hakkında minik ipucları verdi. Pembe ve copy-paste'li dünyanda mutluluklar diliyoruz.

Bay Sobenin Yorumu: Kızlarla Sohbet Sınırsız Sohbet ilişkiler gibi reklamları kişisel bloglarda görmek bizi üzüyor. Özellikle de bir bayana aitse.